1- تعریف و تقسیم بندی عایقها
عایق ها به اجسامی می گویند که دارای ضریب هدایت گرمائی خیلی کم می باشند یا K در آنها خیلی کوجک و بر عکس ( ضریب مقاومت گرمائی ) در آنها زیاد است.
بطور کلی هادی مطلق یا عایق مطلق وجود ندارد و در واقع هادی یا عایق بودن اجسام نسبی است . همانطور که فلزات دارای ضریب هدایت زیادی است ، بعضی اجسام مانند چوب پنبه دارای ضریب هدایت گرمائی کم و بر عکس مقاومت گرمائی زیاد هستند.
لذا این اجسام را عایق می نامند ، چنانچه به نظریه ساختمان مولکولی اجسام مراجعه کنیم مشاهده می کنیم در بین مولکولهای اجسام مقداری فواصل مولکولی وجود دارد که در آن حبابهای هوا یا گازهای دیگر قرار گرفته است ، که هر قدر این حبابها بزرگتر باشد ، ضریب عابق بودن اجسام بیشتر و بر عکس ضریب هدایت آنها کمتر است.
1- عایق های گرمائی هدایتی
عایق های گرمائی چنانچه بیان شد ضریب هدایت آنها K کم و بر عکس ضریب مقاومت آنها زیاد است جدول تعدادی از عایق های متداول را که در تاسیسات حرارتی و برودتی بکار برده می شود و یا در مخزن و لوله ها و کانالهای عبور آب و بخار و گازهای تبرید بکار برده می شوند.
2- عایقهای گرمائی تشعشعی یا عایق های فلزی
این عایق ها که در سطح دیوارها و سقف ساختمان بکار برده می شود ، که از صفحات فلزی براق نظیر آلومینیوم و برنز و مس می باشند و عمل آنها انعکاس مقداری اشعه آفتاب و جلوگیری از نفوذ آنها به داخل سطوح ساختمانی نظیر دیوار و سقف می باشد.
مفصلاً بیان شد و بر عکس موجب نفوذ اشعه آفتاب می شود ، که در محاسبات باربرودتی در تهویه مطبوع از آن استفاده می شود.
لذا با رنگ کردن سطوح ساختمانی ( دیوار و سقف ) به رنگهای روشن ( خصوصاً سفید ) می توان یک عایق تشعشعی در سطح ایجاد و از نفوذ گرمای اشعه آفتاب کاست.