معماری ریشه در ذات انسانها دارد. از اوایل موجودیت انسان، آدمها تمایل به طراحی و معماری داشتند. انسانهای اولیه وجود یک آشیانه امن را نیاز میدیدند. آنها به طبیعت احترام زیادی میگذاشتند و سعی میکردند به آن صدمه وارد نکنند و حتی طبیعت را میپرستیدند. با پیشرفت زندگی انسانها معماری هم پیشرفت چشمگیری کرد. معماری سبکهای مختلفی را شامل میشوند.این سبکها شامل کلاسیک، مینیمال، بیزانس، گوتیک، رومانسکایی، رنسانس، باروک و روکوکو، اُرگانیک و... میباشد. معماری ارگانیک معماری انداموار یا بیومورفیسم نیز اطلاق می شود که در حقیقت یک فلسفه در معماری است که به ترویج هماهنگی بین عادتهای انسانی و طبیعت میپردازد.
معماری در طبیعت
در دنیای ما هر ایدهی جدید ریشه در کشف تعدادی از زوایای پنهان طبیعت دارد که به گونهای شگفتانگیز از طریق مشاهده و بازتابهای طبیعی نمایان میشوند .
استفاده بهینه از مصالح
حداکثرسازی توان سازهای
حداکثرسازی حجم فضای محصور
ایجاد بالاترین نسبت استحکام به وزن سازه
استفاده از تنش و کرنش به عنوان مبنای کارایی سازه ای
ایجاد محیطهای کارا از لحاظ انرژی ، به خوبی عایق شده و راحت ، بدون نیاز به استفاده از انرژی خارجی.
ایجاد فرمهایی برای بهبود گردش هوا
استفاده از مصالح موجود در محل برای ساخت
استفاده از فرمهای منحنی شکل برای پراکنده سازی نیروهای وارده چند جهتی
افزایش کارایی آیرودینامیکی توسط فرمهای سازه
عدم تولید مواد سمی و مضر برای محیط
طراحی سازههایی که به تنهایی توسط یک ارگانیزم قابل ساخت باشند
با رعایت شرایط گفته شده در موارد بالا انسان میتواند به بهترین شکل ممکن و کمترین آسیب به طبیعت معماری را با محیط خود آمیزه سازد.